Сід Баррэтт (ангел. Syd Barrett, сучаснасць імя Роджэр Кіт Баррэтт (ангел. Roger Keith Barrett)) (6 студзеня 1946, Кэмбрыдж — 7 ліпеня 2006, Кэмбрыдж) — ангельскі музыка, паэт і мастак, удзельнік і адзін з заснавальнікаў ангельскай рок-групы Pink Floyd. Адзін з родапачынальнікаў псіхадэлічнага кірунку ў рок-музыцы.

Баррэтт з'яўляецца аўтарам назовы групы Pink Floyd, а таксама большасці ранняга матэрыялу групы, уключаючы першыя сінглы і першы альбом The Piper at the Gates of Dawn. Ашаламляльны поспех, ашалелы гастрольны рытм і ўжыванне наркотыкаў (ЛСД, Mandrax) прывялі да нервовых зрываў, няздольнасці да наступнай канцэртнай дзейнасці і, як следства, сыходу з групы. У выніку на другі альбом групы A Saucerful of Secrets патрапіла толькі адна яго песня, а яго месца заняў Дэвід Гілмар.

Роджэр Баррэтт нарадзіўся 6 студзеня 1946 года ў Кэмбрыджы. Яго бацька быў аматарам класічный музыкі, і сам гуляў на фартэпіяна. У сям'і ўладкоўвалі музычныя вечары, у якіх разам з Роджэрам удзельнічалі два яго брата і дзве сястры. Бацька падтрымліваў цікавасць сына да музыкі, купіўшы яму спачатку банджа, а потым, па патрабаванні Роджэра, гітару. Іншымі захапленнямі Роджэра ў гэты час былі паходы, спорт, удзел у школьных спектаклях і маляванне, у чым ён асабліва меў поспех.

У 1962 годзе Баррэтт выступае ў складзе мясцовай групы Geoff Mott And The Mottoes. У гэты час ён бярэ сабе псеўданім Syd па імі мясцовага ўдарніка Сіда (Sid).

У 1964 году Баррэтт з'яжджае ў Лондан для вучобы ў Кэмбервельскім мастацкім каледжы. Тамака ён у 1965 годзе разам з Роджэрам Вотэрсам, Нікам Мэйсанам, Рычардам Райтам і Бобам Клоўзам стварае групу The Pink Floyd Sounds.

У 1968 годзе Баррэтт пакідае Pink Floyd. 14 траўня 1968 ён пачынае працу над сваім першым альбомам, які так і не выйшаў, бо кіраўніцтва кампаніі Harvest, дзе запісваўся Сід, злічыла матэрыял незразумелым для слухача. Аднак некаторыя запісы адтуль пазней увайшлі ў такія альбомы, як The Madcap Laughs і Opel. Пазней, 11 красавіка 1969 года, Сід пачаў запісваць сваю першую пласцінку, пазней атрымалую імя The Madcap Laughs. Праца ішла вельмі павольна, і альбом выйшаў толькі ў 1970 годзе. Падчас запісу альбома Баррэтту дапамагалі група The Soft Machine і яшчэ некалькі музыкаў. Сам Баррэтт гуляў на гітарах і спяваў. Аднак у запісы некаторых песень альбома музыкі групы The Soft Machine удзельнічаць адмовіліся, паколькі Баррэтт гуляў вельмі блытана і не трымаў агульны рытм. У выніку альбом быў дапісаны пры дапамозе былых калегаў па групе Роджэра Уотэрса і Дэвіда Гілмара. Пры гэтым частка матэрыялу пакінулі як ёсць: напрыклад, у песні «If It’s In You» захаваўся фальстарт Баррэтта падчас сесіі гукапісу, а ў песні «Feel» — галасы з гукарэжысерскага пульта.

У працы над другім альбомам, названым Barrett, Сіду дапамагалі ўдзельнікі групы Pink Floyd Рычард Райт і Дэвід Гілмор c Джэры Шырлі. Песні для гэтага альбома запісваліся двума асноўнымі метадамі. Першы складаўся ў тым, што спачатку аранжоўнікі запісвалі музычнае суправаджэнне, на якое потым накладваўся вакал Баррэтта і яго партыі на акустычнай гітары. Гэтыя песні адрозніваліся асобай манатоннасцю рытму, некаторыя крытыкі яхідна параўноўвалі іх з працай аэрадынамічнай трубы. Другі метад паўтараў запіс першага альбома — аранжоўнікі накладвалі свае партыі на ўжо запісаныя вакал і гітару Баррэтта. Адпаведна, гэтыя песні мелі ірваны рытм і тэмп. Найболей яркім прыкладам стала песня Wolfpack, дзе акорды змяняюцца ў непрадказальным хаатычным парадку.

Баррэтт не стаў чакаць выхаду другога альбома і ў канцы 1970 гады з'ехаў дадому ў Кембрыдж, дзе з тых часоў вёў жыццё ціхага пустэльніка. Некалькі разоў ён спрабаваў аднавіць музычную дзейнасць: увайшоў у склад групы Stars (і даў некалькі канцэртаў), якая аднак неўзабаве распалася; на працягу 1972-1973 гг. таксама даў некалькі канцэртаў. Яшчэ ў некалькіх груп і выканаўцаў (T-Rex, Twink) у суаўтарах песень значацца загадкавыя A. Syd і Crazy Dimond. Не выключана, што Сід мог запісвацца ў плыні 1972-1974 гг. як сесійны музыка. У 1974 годзе Піцеру Джэннеру атрымалася запрасіць Сіда ў студыю, але праз некалькі дзён запісу спыніліся, бо Сід не з'явіўся ў студыі.

У 1975 годзе Баррэтт, распаўнелы і стрыжаны нагало, нечакана з'явіўся ў лонданскай студыі Эббі Роўд, дзе група Pink Floyd запісвала альбом Wish You Were Here, загалоўная песня якога была прысвечаная Баррэтту.

У 1988 году выйшаў Opel, утрымоўвалы раней нявыдадзеныя песні Баррэтта, запісаныя ў перыяд з 1968 па 1970 гг.

З пачатку 1980-х гадоў Баррэтт практычна не з'яўляўся на публіцы і жыл вельмі адасоблена ў хаце сваёй маці, займаючыся жывапісам і садоўніцтвам. Баррэта лічаць адной з самых цікавых і загадкавых асоб у гісторыі рок-музыкі.

7 ліпеня 2006 года ён памёр у сваёй хаце ў графстве Кембрыджшыр, яму было 60 гадоў. Чыннікам смерці, як паведамілі газеце Guardian родныя музыкі, сталі ўскладненні, выкліканыя дыябетам.